LatTexty

Narid čy čerń?

Pry peršomu pohliadi na dijsnisť ce pytannia ne daje nam pokoju. Vono vrizajeťsia v našu svidomisť, vono peresliduje nas vdoma, na vulyci, v ustanovi, na bazari, u tramvaji… Na kožnomu kroci našych tragičnych budniv u peršu čerhu bačymo čornym po bilomu pysane: Chto my? Narid čy čerń? Nacija čy masa?…

Elegija

U hrudni zhnyla zyma, i tychyj stepovyj horodok znityvsia v oblozi movčaznych neruchomych chmar: – nahnav viter iz dalekych Aľpijśkych hir, čerez Karpatśki verchivja, čerez Dunaj. Pryjšlo Rizdvo. Zidchaly dzvinyci, i promerzlo ževrila žura: sum nespokijnoji zemli.

Etiud

Čorni graty rozpanachaly nebo. Červono-roževe vono tiahnulo, manylo. Spišyly bili lebedi-chmarky. Za soncem plyvly radisť, nadiji — za obrij. V kameri rozislala svoji ryzy toska. čorni graty rozpanachaly dušu. Po ulyci: Anons… gastroli… Alegri… — plakaty… plakaty… A v kameri — klišči, “hycelia” zaščemyly dušu jak zatravlenu sobaku.

Utoma

Duša moja vtomlena — i naviť toj žaľ, ščo počuvaju, nahaduje lyš usmich, zastyhlyj na oblyčči mercia… Ja maju žaľ do neba, bo chmary, ščo prochodiať po niomu, ne lyšajuť tam žodnoho slidu: vono znov staje jasnym j blakytnym.

Problema chliba

Večir. Dopiru povernuvsia z hulianky. Bulo cikavo. Ja jšov, a obabič vulyci rozsilysia veletenśki, stooki žaby. To — Budynky, ščo jich nič i spliuščyla, j pryposadyla. I vse misto zdavalosia sviatkovym zbihovyśkom žab iz bezkrajich triasovyn.

Taras Prochaśko: Niščo, krim movy, ne robyť Ukrajinu čymoś unikaľnym

Pryjniato vvažaty, ščo v Ukrajini tiažko žyty, tomu my z rozuminniam stavymosia do tych svojich spivhromadian, jaki z Ukrajiny vyjiždžajuť zarady kraščych umov, zarady liudśkoji samorealizaciji, zarady unyknennia nebezpek i trudnoščiv.

Pro fenomen paskudnoji roboty

U 1930 roci John Maynard Keynes prognozuvav, ščo do kincia stolittia technologiji nastiľky rozvynuťsia, ščo liudy z takych krajin jak Velykobrytanija ta SŠA zmožuť nasolodžuvatysia 15-hodynnym robočym tyžnem. Je vsi pidstavy vvažaty, ščo vin buv pravyj.

Anatolij Dnistrovyj: Najuspišniša reforma – perechid Tureččyny na latynku

Vin stav “druhom Eliota”, zachystyv dysertaciju pro radykaľnyj ukrajinśkyj nacíonalizm, a na dozvilli vdalo pojednuje antysystemnu filosofiju, žyvopys i svitovu poeziju z vesternamy i rybolovleju. I jomu fioletova riznycia miž “kolyś” i “zaraz”. Bo ce Dnistrovyj. Anatolij Dnistrovyj. Myteć ta intelektual.

Jak čexy borolyśa iz movnoju okupacijeju i peremohly

Jakščo možna bulo b ocinyty śohodni stavlenńa čeśkoho narodu do ridnoji movy, korystujučyś sportyvnoju terminolohijeju, to «zoloto» vyhrajuť oboje – i narod, i mova. Inšymy slovamy, stan čeśkoji movy u Čexiji možna vyznačyty jak uspišnyj.